De status rond internet marketing in Maleisië is ronduit droevig te noemen. Hieronder volgt een introductie in internet marketing in Maleisië:

Grote namen

Er zijn in Zuidoost Azië flink wat ‘grote jongens’ actief met internet marketing. Er zijn er een paar die ook echt bergen geld (zeggen te) verdienen met hun internetpraktijken. Ik noem het praktijken omdat ik het erg veel op MLM en snel-verdien-geld-schemes vind lijken. Ook zijn die grote namen actief met veel seminars; waar beginners (en vooral onwetenden) duizenden euro’s betalen om de experts een dag te horen spreken. Ewen Chia is er zo eentje; en hoewel hij zaken zeker wel slim aanpakt zit ook wel een beetje een luchtje aan. Zo vult Google een zoekactie naar de man direct aan met de suggestie ‘Ewen Chia Scam’, wat vast niet alleen door jaloerse concurrenten is bedacht.

Kleine namen

In Maleisië zijn heel veel mensen gecharmeerd van de gedachte om op basis van een minimale inspanning maximaal rendement te behalen. Veel mensen in de online wereld zijn vooral bezig met de snel-rijk-methodes en begrijpen mijn uitleg dan ook nauwelijks wanneer ik aangeef al jaren consistent en consequent te werken aan mijn websites. Zij leren tijdens die seminars dat je met een brakke out-of-the-box website duizenden dollars per maand (wat zeg ik: per dag) moet kunnen verdienen. Zo lopen er dus momenteel een hoop gefrustreerde mensen rond die allemaal nog wachten op hun eerste dollar aan inkomsten.

Ik ontmoette vorige week de zakenman John (zomaar even een naam gebruikt). Hij was eigenaar van een makelaarskantoor en daarvoor jarenlang actief als advocaat. Hij sprak mij (eigenlijk eerst mijn vriendin) aan in de starbucks waar ik even uit nood zat vanwege een niet werkende internetverbinding thuis. Hij legde uit dat hij ruim 2000 euro kwijt was aan diverse online aankopen en diverse offline seminars. Hem was uitgelegd dat de site en alles rond een site ondergeschikt was aan het hoofddoel van internet marketing; ‘driving traffic’. Hij vertelde dat hij zich suf schreef en al deze informatie indiende bij websites die zijn artikelen plaatsen in ruil voor backlinks. Op zich zat er wel wat in, maar het miste ook een hoop.

Hij liet na verloop van tijd het resultaat op zijn eigen laptop zien. Hij had een out-of-the-box website; een gedrocht van een online-uiting. Hij had hierop een automatische adsense account, een affiliate account bij Clickbank en een Amazon.com account. De hele website stond van a-tot-z vol met spam. Daarnaast was er een rss script actief dat Google nieuwsitems (gerelateerd aan zijn onderwerp; makelaardij) toonde op zijn site. Het was duidelijk dat deze man ten einde raad was. Hij had afgelopen maand welgeteld 1 USD verdiend, en het zou mij niet verbazen wanneer hij dit vooral met zijn eigen klikken had bereikt. Hij begreep niet waarom nu die vele duizenden unieke bezoekers op zijn website uitbleven.

Hulp

Hij vroeg mij meerdere malen om advies en hulp. Aan het einde van het gesprek bood hij mij aan om hem privéles te geven. Ik bedankte hem vriendelijk maar het geheel zette mij wel aan het denken. Waarom wil hier niemand ook online echt werken. Waarom wil hier niemand online de handen uit de mouwen steken. Het is mij pas vooral hier in Maleisië opgevallen, maar op de vele Nederlandse forums en blogs rond internet marketing kom je het ook veel tegen. Driekwart van de nieuwe leden op een affiliate forum bijvoorbeeld zijn bezig met een kopie van iets dat ook al niet eens super succesvol is. Ook daar zijn veel mensen actief ‘die ook wel eventjes’ hun maandloon op het internet gaan binnenhalen.

Hier is het misschien nog een stukje erger. Bij webinkomsten krijg je namelijk in dollars (of euro’s) betaald. Dit zijn enorme bedragen wanneer je het afweegt tegen de lokale valuta. Een regulier maandloon ligt hier op RM2500 (voor een geschoolde baan) en daar leeft menig Maleisiër prima van. Dat is omgerekend ‘maar’ 700/800 dollar, een bedrag dat niet makkelijk te verdienen valt maar wat zeker wel haalbaar is als je er maar genoeg energie in steekt. Iedereen wil hier dus zo wat bijverdienen. De eerder genoemde grote jongens adverteren hier zelfs offline in magazines etc, maar men betaalt wel even bijna 1000 euro om zo’n dagseminar bij te mogen wonen.

Lokale status internet marketing

Maleisië loopt flink achter vergeleken de US en Europa. Ik las onlangs dat er hier in 2008 ‘maar’ 8 miljoen dollar is uitgegeven aan webadverteren, tegen vele miljoenen aan print (wat duidelijk te zien is in de magazines hier). In Maleisië heb je nog nauwelijks affiliate marketing (tenzij via de buitenlandse netwerken). Je hebt geen degelijke lokale netwerken. De netwerken die zich bezighouden met internet marketing hebben een droevig aantal (en kwalitatief inferieure) merchants in hun portfolio. Er is wel een groot netwerk dat zich op bloggers heeft gericht; Nuffnang. Dit bedrijf levert reclame-uitingen aan bloggers – vergelijkbaar met Adsense – van een leuk en divers aantal lokale bedrijven. Diverse grote merchants hebben overigens ook zelf geen affiliate programma draaien, terwijl je dit in de buurlanden regelmatig ziet. Je hebt hier grote forums met zeer veel leden die ook nog eens zeer actief zijn (vergelijkbaar met Tweakers.net/Fokzine.nl), helaas blijkt in sommige gevallen dat zo’n forum gewoon eigendom is van een enkel bedrijf en dat ze zeer jammerlijk omgaan met kritische reacties en hierdoor de openheid en groei tegengaan. Webmasters en internet marketeers komen hier wat dat betreft ook niet echt lekker aan hun trekken; ze hebben nauwelijks plekken waar ze met ‘collega’s’ kunnen overleggen of communiceren.

Online kopen en betalen minder geliefd

Makkelijke betaalmethodes zijn hier nauwelijks aanwezig. Paypal wordt hier bijna geboycot en gerommel via Western Union viert hier nog hoogtij. Zaken als iDeal heb je hier verder niet. Waarom zou je het ook willen hebben; bijna niemand koopt hier (nog) online. Hier zit nog teveel de rit naar de shopping mall verweven in het dagelijkse leven. Men ziet het belang van een online aankoop nauwelijks, terwijl iedereen het altijd met mij eens is dat het toch wel makkelijk zou zijn als je die 50 flessen water die je per maand drinkt gewoon makkelijk thuis kunt laten bezorgen (nu heeft de supermarkt – offline – dit wel onlangs gestart, maar er is nog geen online alternatief). Een website is hier een visitekaartje en niet meer. Men doet meer online business via facebook dan via welke andere website dan ook. Online kopen is ook vanwege een ander aspect minder geliefd; je krijgt het stukje status namelijk niet meer bij een online aankoop. Een Maleisiër loopt het liefst met een koffer vol geld naar een grote shopping mall om – in het bijzijn van vele omstanders – een grote auto te kopen (of welk ander product). Vertel ik hier overigens wat ik doe en vooral wat ik kan; dan zie je de gezichten vaak direct stralen. Wat dat betreft is het niet moeilijk om hier als ‘buitenlander’ met een bepaalde gewilde expertise aan de bak te komen. Dat is echter niet mijn doel voor deze periode; en dus heb ik al diverse malen vriendelijk bedankt .

Bloggen is het sleutelwoord

Zoals ik al aangaf zijn veel succesvolle internet marketeers vooral zeer actief in de lokale blogosphere. Zij verdienen ‘grof’ geld via netwerken als Nuffnang of via onderhandse regelingen. Bloggen lijkt voor veel Maleisiërs de enige manier (naast de get-rich-quick methoden) om via internet te verdienen. In het volgende item neem ik wat lokale bloggers onder de loep!

Tags: Emigratie, Internet marketing, Internet ondernemer, Maleisie, Online geld verdienen, Online marketing, Persoonlijk, Wegopro

Dit bericht is op zondag 29 november 2009 om 11:10 binnen de categorie Algemeen geplaatst. Je kunt reacties op dit bericht volgen via de RSS 2.0 feed. Je kunt een bericht achterlaten, of het bericht in de gaten houden via een trackback vanaf je eigen website.